1. YAZARLAR

  2. Deniz Cömertpay

  3. Ben giderim yalnızlık kalır
Deniz Cömertpay

Deniz Cömertpay

Ben giderim yalnızlık kalır

A+A-

Tek bir kubbe altındaysak eğer,

Çok uzakta değiller.

Yalnızlık vurunca saçlarına

            Hüzün yerleşir gözlerine

Uzaklara dalıp dalgalı denizler aşar insan

Sevdiklerinin sıcaklığını hissedebilmek

Bir şeyler anımsamak ister.

Bir aradayken yaşadığı duyguların içtenliğini

            Arar yakamozların ışık oyunlarında,

Gökyüzüne bakar; sonra mavililerde arar

Sevgiyi

            Samimiyeti

                        Arkadaşlığı

                                    Aileyi

                                               Anıları

                                                           Geçmişi...

Orada der içinden,

            Oralarda bir yerlerde olmalı

Tek bir kubbe altındaysak eğer

            Çok uzakta değiller.

Sonra dalgalı sulara indirir gözlerini

            Mavinin derinliklerine dalar

Karnını burkan o acı özlemi alıp götürmesi için yalvarır dalgalara

Git gide yalnızlaşan benliğinde bir tebessüm ister

            Yosunlardan medet umar belki,

                        Belki kımıl kımıl balıklardan

Denizin içine gömülen kızıl topu izlemeye başlar sonraları

Uzaklaştığı kendini arar orada

Neydi önceleri, şimdi ne olmuştu, nereye gidiyordu...

Bu dalgalar mahvediyordu her şeyi

            Alıp da bilinmezlere götürüyordu;

                        Anıları

                                     Anları

                                               Sevdiklerini...

Benliğinde kaybolan her şeyin sorumlusu,

Bu dalgalı denizler!

Batan güneş yataklık ediyordu ona

Benliğini alıyordu, kim olduğunu ne olmak istediğini unutturuyordu ona

Gökyüzü ortamı kolaçan ederken

Rüzgâr daha hızlı uzaklaşmalarına yardım ediyordu

Bulutlar... İşte onlar...

            En masumları

Çaldıkları şeylerin neler olduğunu fısıldıyordu kuşlara

Kuşlar 'yakala onları!' diye haykırırken.

Derken sonra...

Kararıyordu gökyüzü yavaştan

Kısılıyor sesi bulutların...

Uzaklaşıyor kuşlar... ,

Ve elde kalan yalnızlık...

Kaybolmuş bir bedenin içinde

            Doğan, şekil alan ve

                                    Yaşayan yalnızlık...

Önceki ve Sonraki Yazılar