Deniz Cömertpay

Deniz Cömertpay

Eksik kalan

A+A-

Hep bir şeyler eksik sanki

Bir şey arıyoruz içimizde kaybolan,

Sanki kendimizden bir parça

Dünyaya geldiğimiz an kaybettiğimiz

Ömrümüzü ona harcıyoruz sanki...

Gidiyoruz, geliyoruz, koşuyoruz, duruyoruz

Başarıyoruz, kazanıyoruz, kaybediyoruz.

Ama eksik...

Arıyoruz sürekli, arıyoruz ama bulamıyoruz.

Vazgeçmek istiyoruz

Ama onu da beceremiyoruz

İnsan tam olmadan nasıl yaşar ki zaten

Bir şey var eksik olan...

 

Bize ait ve belki de bizden başka

Herkesten

            Bir parça taşıyan

Kimi zaman bir insanda arıyoruz,

Kimi zaman bir şiirde

Kimi zaman bir filmde

Belki de bir şarkının bize hissettirdiklerinde

Ama olmuyor işte hep bir eksik...

 

Hep bir eksik ve bizde de bitmeyen

O hiç bitmeyen bir tam olma isteği.

Ne olurdu sanki eksik kalsak

Ne olurdu sanki aramadan, telâşlanmadan

Yaşasak şu hayatı olduğu gibi

O gelip bulurdu belki bizi

Bizden bir parça nede olsa

Ne de olsa bizdik,

Puzzle'ın kaybolan parçasının kalanları

O tablonun bütünü bizdik.

Kalanımızla yetinemez miydik?

Tam olmak zorunda mıydık?

Önceki ve Sonraki Yazılar