Deniz Cömertpay

Deniz Cömertpay

Martı

A+A-

Bir kuş çıkıyor semaya...

Özgürlük basamaklarını birer birer tırmanan bir kuş

Her kanat çırpısında hafifliyor sanki 

Denizin dalga sesleri ile yok oluyor feryadı

Duyuramıyor sesini hiç kimseye.

Korkuyor...

Nerde olduğunu bilmeden savruluyor

Oradan oraya...

Bir hedefi vardı oysaki yola başladığında

Hayalleri vardı.

Unutmamalıydı gelmemeliydi rüzgârın oyununa

Dalgaların sesine kulak asmamalıydı

Yapabilirdi hala hiçbir şey için geç değildi

Daha yolun başındaydı

Kaybolduğunu zannediyordu oysaki doğru yolu bulabilirdi

Vapurun sesini duydu. Hayır hayır!!

Yine kafası karışmıştı

Kimdi o, niye bu yola çıkmıştı, yapabilir miydi gerçekten?

Ulaşabilir miydi bunca engele rağmen

Rüzgâra, rüzgârın uğultusuna dayanabilir miydi?

Sürüklenmeden hedefe ulaşabilir miydi?

Veya kıyıya vuran dalga seslerine rağmen kendini duyabilir miydi?

Ne istediğini hatırlayabilir miydi?

Havadaki kara bulutlara karşı

Önünü görmezken doğru yolu çizebilir miydi?

Gözlerini kapaması yeterliydi belki de.

Yanından bir şey, bir şeyler geçiyordu.

Açtı gözünü...

En büyük engel etrafını sarmıştı

Havada kendisi gibi binlerce kuş...

Sürüye katılmadan tek başına yürüyebilir miydi ki?

Onların bunca göz alıcı kanat cırpışları

Onu sürüye katmak için yaptıkları bin bir türlü güzellik...

Hayır, çelmemeliydi aklını

Bir an düşündü, tekrar kapadı gözlerini

Ve baktı ufuklara görüyordu hedefi

Hedefe giden yolu ve elbette ki hayallerini.

Yapabilirdi...

Sadece hızlı kanat çırpması gerekiyordu belki de.

Biraz daha yükselip yeryüzündeki engellerden,

Alçaklardan uçan pek kadim kuş dostlarından kurtulmak için.

Evet, yapması gereken tek şey buydu

Doğru yoldaydı.

Gözlerini sımsıkı yumdu ve semaya süzüldü.

Önceki ve Sonraki Yazılar