1. YAZARLAR

  2. Deniz Cömertpay

  3. Pencerenin Ardından
Deniz Cömertpay

Deniz Cömertpay

Pencerenin Ardından

A+A-

Özgürlüğümüzü gölgeleyen pencerelerimizden 

Bakarken bu uçsuz bucaksız gökyüzüne 

Görünce bir kuşun kanatlarının

Bu mavi deryasında salındığını 

Tutsaklık işliyor içimize önce

 

Rüzgâr bir yaprağa çarpıyor sonra 

Sonra bir diğerine 

Ve sonra bir diğerine...

Hışırtılı ama huzurlu bir ses çıkıyor ortaya

Karmaşık ama ahenkli

İnsanın içersine biraz umut serpen

 

Sonra iniyor gökyüzündeki, ağaca doğru

Pencerenin çok yakınına 

Sana özgürlükle tutsaklığı aynı anda hissettiren

O canlı sanki sana bir şey anlatırcasına geliyor yakınına 

Konuyor bir kahverengi dala

Ve gagalamaya başlıyor usulca 

Yeni çıkmış meyve filizlerini

 

Sonra dalıyor gözlerimiz uzaklara 

Bulutlara belki, belki de çok uzaklardaki 

Sıra sıra dizilmiş evlere 

O evlerin pencerelerinden sarkan

Yüzlercesinin olduğunu düşünmek 

İyi geliyor sıkılgan suratlarımıza 

Yalnız olmadığını hissetmek belki 

Dolduruyor birkaç boşlu kalplerde 

 

Ardından bulutlara dönen gözlerimiz 

(Güneşin sımsıcak ısıttığı o pamuktan bulutlara)

Ağzımıza hafif bir gülümseme konduruyor 

Elimiz pencerenin koluna gidiyor ve

Derin bir nefes çekiyoruz içimize

İçinde biraz özlem biraz hüzün 

Ama en çok da umut olan temiz bir hava   

 

Ve kapıyoruz penceremizi yarınlar için...

Önceki ve Sonraki Yazılar