Sahi, bana, bize biraz sevgi verir misiniz..?

Bu dünyada en çok ihtiyaç duyduğumuz şey sevgidir. Para gibi satın alınmaz, borç gibi verilmez; sermayesi olmayan ama insanlığın en büyük zenginliği olan sevgidir bu. Üstelik sevgiden söz ederken yalnızca sevgili sevgisini değil, insana, doğaya, yaşama ve bütün canlılara duyulan sevgiyi kastediyorum.

İnsan, şu saniyeden itibaren sevgiyi bir yaşam biçimi olarak kendisine hediye etmeli. Çünkü sevgi, kapalı kapıları açan anahtardır. Küslüğü bitirir, kırgınlıkları onarır, gönüller arasında köprü kurar. Sevmek, insanın göğsünde taşıyabileceği en değerli şeref madalyasıdır.

Bugün birbirimizi daha çok sevmeye mecburuz. İyilik ve sevgi, dünyayı kurtaracak en güçlü reçetedir. Doktorunuza gittiğinizde bir de sevgi reçetesi yazdırmayı unutmayın..!

Adana'yı sevgi kurtaracak. Başka türlü bir kurtuluş beklemeyin. Önce ailede başlayacak sevgi; sonra komşuya, sokağa, mahalleye ve şehre yayılacak. Sevgiyle yoğrulmayan bir toplumun dürüstlük yolunda ilerlemesi mümkün mü..?

Yoksula, yetime, emekçiye sevgiyle el uzatın. Emeklimizin yüzünü seyyanen zamla güldürün. Sanayicinin, simitçinin, ayakkabı boyacısının, öğrencinin, sağlık çalışanının, işçinin ve memurun sesini duyun. İnsanların yalnızca cebine değil, yüreğine de dokunun.

Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde yeni yüzyılın ihtiyaçlarına cevap verecek çalışmalar yapılırken sevgi, adalet ve insan onuru yol gösterici olsun. Çünkü sevgi, yalnızca güzel söz söylemek değil; hakkı gözetmek, emeğe değer vermek ve kimseyi çaresiz bırakmamaktır.

Haydi, sevgiyi bir toplumsal projeye dönüştürelim! Aileden başlayıp bütün ülkeye yayılan bir sevgi seferberliği başlatalım. Kırılan gönülleri onaralım, umutsuzluğa düşenlere umut olalım.

Unutmayalım; sevgi, insanlığın kaybettiği değerleri yeniden bulmasının anahtarıdır.

Haydi, hep birlikte sevgi okyanusuna açılalım. Belki de aradığımız kurtuluş, birbirimizin yüreğine dokunmak kadar yakındır.