Mansur Yavaş adımlarını hep dikkatli atıyordu. CHP'den istifa kararı da bu dikkatli adımlardan bir tanesidir. Böylece Ekrem İmamoğlu ile Mansur Yavaş arasındaki siyaset ve strateji farklılığı da ortaya çıkıyor. Mansur Yavaş işi hiç aceleye getirmeden, süreçleri gereksiz yere zorlamaksızın ve koşulların önünü temizleyeceği anı dikkatle takip ederek adımlarını attı. Gölgede kalan bir siyasal figür iken şimdi muhalefetin kolay gözden çıkaramayacağı bir aktöre dönüştü.

Butlan kararı ve sonrasında yaşanılan gelişmeler muhalefeti bir karmaşa ve kaosa itmişti. Yavaş bu süreçte adımlarını atarken yalnızca genel merkezleri değil asıl olarak toplumsal muhalefeti radarına aldı. Toplumsal muhalefet Özgür Özel ve yürüyüşüne kuvvetli bir ivme kazandırdığında Yavaş'ın tercihi kitlelerin yanı olmuştu. Butlan kararına hep karşı çıktı. Mahkeme kararları ile siyasetin dizayn edilmesine itiraz etti. Bayramlaşma için CHP genel merkezini değil Özgür Özel'in Güvenpark'taki otobüsünü tercih etmişti. Ama Yavaş CHP'nin kurumsal kişiliğine bağlılığını sürdürdü. Ancak kitle dinamiklerini de karşısına almamaya özen gösterdi.

Yavaş, İmamoğlu denklemde çıkarıldıktan sonra topun ayağına geleceğini doğru hesap etmişti ve haklı çıktı. İmamoğlu'nın ağır yargı kuşatması altında olduğu bir vasatta Yavaş muhalefetin ortak adaylığı için eldeki en iyi isimdi. Kamuoyundaki karşılığının farkındaydı. Cümle laik çevreler, ulusalcısından milliyetçisine kadar Yavaş'a hayır demeyecektir. Anadolu taşrasının mütedeyyin muhafazakar ve müslüman milliyetçileri bile Yavaş'a sempatik bakacaktır. Yavaş tüm bu kesişimler için ideal bir isim. Üstüste ve üstelik tarihi bir farkla Ankara seçimlerini alması da bunu gösteriyor. Yavaş'ın arasının açık olduğu bir Kürtler var. Ancak ikinci tura kalacak bir seçimde Kürtler belki zoraki de olsa Yavaş'a yönelebilir.

Ancak bundan önce Yavaş'ın Erdoğan'ın karşısına aday olarak çıkıp çıkmayacağına dair bir bahiste bulunmak gerekiyor. Yavaş milliyetçi muhafazakar bir siyasetçi olarak devletin yekpareleştiği bir kurumsal ağ içinde böyle bir cesaret sergileyip kitleleri peşinden sürükleyecek bir siyasetçi değil. Milliyetçi muhafazakar siyaset tahayyülünde devlet ebed müddettir. Hikmetinden sual edilemez. İstifa ile birlikte Yavaş kendini beklemeye almıştır. İstifa metni gerçekçi siyasal analizlere dayanmaktadır. Partilerin kurumsal yapılarının etkisizleştiği, CHP içinden Yeni Parti'nin doğumu ile siyasal muhalefet içinde CHP'nin yönlendirici etkisinin kaybolduğu bir momentumda Yavaş adı etrafında oluşan karizmanın farkındadır. Erdoğan ile görüşmesinden sonra yaptığı açıklamada bunun sinyalini vermişti.

Yavaş başka bir alternatifin olmadığı ve olmasınında kolay olmayacağı bir vasatta Dem hariç tüm muhalefet partilerinin arayıpta bulamayacağı biridir. Yavaş bunun farkındadır ve bu farkındalık nedeniyle bağımsız kalacağını ifade etmiştir. Bu partiler üstü bir konumdur ve parti siyasetine çekilen bir resttir. Yavaş devletten sinyal alıncaya kadar bunu devam ettirecektir. Spekülasyon sayılabilir, ama bu kararı birilerine danışarak almış olabilir. Saray ve etrafındaki klik Erdoğan'ın adaylığını istiyor ve ellerindeki güç ile de post Erdoğan döneminin hazırlıklarını yapıyor. Ama devlet dediğimiz şey en yekpare halinde bile monoblok değildir ve klik savaşları her daim canlıdır. Pratikte ne olduğunu ve ne yaşandığını bilemeyiz.

Yavaş siyasal parti aidiyetinden bağımsızlaşarak siyasetten uzaklaşmamış ve adaylıktan vazgeçmemiştir. Bu manevranın Yavaş'ın adaylığını daha aktüel hale getireceği kanaatindeyiz. Ancak Yavaş nihai kararını devlet içi eğilimlerden aldığı sinyale göre belirleyecektir. Eğer güçlü bir güvence verilir ise adaylaşacak ve yarışa dahil olacaktır. Yoksa milliyetçi muhafazakar devlet terbiyesi ile yetişmiş Yavaş devlet ebed ve müddet felsefesinin gereği olarak kendi kendini tasfiye edecektir. Yavaş'a kızabiliriz, muhalefetin böyle bir siyasetçiye mecbur kalması nedeniyle kahrolabiliriz, ama verili durum bu ve halde bir hal çaresi üretmemiz gerekiyor. Şimdilik bu kadar.