İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen “Aziz İhsan Aktaş suç örgütü” davası kapsamında yapılan tutukluluk incelemesinde, aralarında Seyhan Belediye Başkanı Oya Tekin’in de bulunduğu 5 CHP’li belediye başkanının tutukluluğunun devamına karar verildi.

Bu kararın ardından Silivri Cezaevi’nde tutuklu bulunan Seyhan Belediye Başkanı Oya Tekin, sosyal medya hesabından cezaevindeki kadın koğuşuna dair duygusal bir paylaşım yaptı. Tekin, paylaşımında cezaevi koşullarında yaşanan hastalık sürecine, kadınlar arasındaki dayanışmaya ve zor zamanlarda kurulan sessiz kardeşliğe dikkat çekti.

Paylaşımında, koğuş arkadaşlarının birbirine çorba, bitki çayı ve emekle destek olduğunu anlatan Tekin, cezaevi ortamında iyileşmenin yalnızca ilaçla değil, insani dayanışmayla mümkün olduğunu vurguladı.

Oya Tekin açıklamasında şu ifadelere yer verdi:

Şu sıralar Silivri kadınlar koğuşu hastalıktan kırılıyor. Viral bir şey. İnsan böyle zamanlarda ilk neyi ister biliyor musunuz? Bir tas çorba. Ihlamur. En çok da ailesini.

 

Ama burada aile, başka türlü kuruluyor. Soğuk beton duvarların arasına sıkışmış kadınlar, böyle anlarda sessizce birbirine kardeş oluyor. Kimse “ben” demiyor. Birinin ateşi varsa, hepimizin eli onun alnında.

 

Oda arkadaşım dünden bu yana hasta. Avukat görüşüne çıkıyorum ama aklım içeride. “Ne yiyecek, ne içecek?” diye düşünmeden edemiyorum.

 

Döndüğümde masanın üzerinde bitki çayları, küçük tabaklar, üstü örtülmüş bir kase. Tam o sırada Şükran Hoca giriyor içeri. Yılların öğretmeni. Semaverde yaptığı hasta çorbasını getirmiş. Soğanı, sarımsağı, sütü, peyniri. Sıcak. Koğuşun yukarı katından da okunmuş helva gelmiş.

 

Koğuşun başhekimi Şebnem Hanım uğruyor. Koğuş arkadaşlarımızdan birisi de ona asistan kesilmiş. Hangi ilaç ne zaman içilecek, ne yenmeli, ne içilmeli, tek tek anlatıyor.

 

Yedi aydır kader arkadaşlığı yapıyoruz. Bugün biri hasta, yarın öbürü. Hastalık yayılıyor. Öksürük sesleri çoğalıyor. Ama dayanışma da büyüyor. Yoksunluğun içerisinde bile dayanışma kazanıyor burada. Kadın koğuşunda iyileşmek ilaçla değil, birinin sessizce yanına oturmasıyla başlıyor.