Gazeteci Yazar Taner Talaş'ın bir sözü var ki, insanı uzun uzun düşündürüyor:

"Türkiye'de iki bayan var. Biri Oya Tekin, 18 aydır hapis yatıyor, 8 yıl cezası var. Diğeri bakanlık yaptı; 150 milyonu 2 milyon yaptığını kabul edip iade etti. Şimdi evinde yatıyor. Ancak Oya Tekin, kocasının aldığı yönündeki iddia nedeniyle hapis yatıyor. Söyleyeceklerim bunlar."

Bazen bir gazetecinin söyleyeceği söz, sayfalar dolusu yazıdan daha güçlüdür.

Çünkü gazetecilik yalnızca konuşmak değil, soruyu doğru yere koyabilmektir.

Taner Talaş'ın cümlesi de tam olarak bunu yapıyor.

Burada mesele, kişiler üzerinden bir hüküm vermek değil. Mesele, kamuoyunun zihninde oluşan adalet duygusunu sorgulamak...

Bir tarafta hakkında kesinleşmiş bir yargı süreci bulunan ve cezaevinde olan bir isim...

Diğer tarafta ise kamuoyuna yansıyan ciddi bir para meselesi, kabul ve iade iddiası...

Ve ardından herkesin aklına aynı soru geliyor:

Adalet terazisi gerçekten herkese aynı mı tartıyor?

Gazetecinin görevi hâkimlik yapmak değildir. Gazetecinin görevi; iddiayı iddia olarak, kararı karar olarak ortaya koymak ve toplumun cevabını aradığı soruları cesaretle sormaktır.

Taner Talaş'ın yaptığı da budur.

Piyasa dedikodularına sünger çekmek, kulaktan dolma sözlerle değil; belge, bilgi ve sorgulamayla konuşmak demektir.

Çünkü bazen en güçlü gazetecilik, çok şey söylemek değildir.

Bazen sadece iki olayı yan yana koyup:

"Sizce burada bir çelişki var mı?"

diye sormaktır.

Gerisini kamu vicdanına bırakmaktır.

İşte gazetecilik biraz da budur.

Sözün bittiği yerde soru başlar.
Sorunun başladığı yerde ise kamuoyu düşünmeye başlar.