Çok zalim dünya oldu!

Yüreğimizin parçası bildiğimiz, canparemiz saydığımız, kıymetli ve güzel insan diye başımızın üstünde taşıdığımız bazı insanların gerçek yüzünü görmek ne acı...

İnsan bazen öyle bir noktaya geliyor ki, "Ne günlere kaldık?" diye haykırmak istiyor. Sonra durup düşünüyor: Allah CC neyi, nasıl ve ne zaman nasip ederse onu yaşıyoruz. Ama insanın canını en çok acıtan, yabancının ihaneti değil; kendi bildiğinin sırtından hançerlemesidir.

Gerçek İrlandalı, gerçek Bizanslı kimmiş, insan zor zamanda anlıyor!

Yahu sen benim canparem bildiğim insansın. Seni değerli gördüm, onure ettim, güzel söz söyledim. Peki nasıl olur da bana karşı böylesine kırıcı, böylesine unutulmayacak bir icraatın içinde olursun..?

Asıl mesele burada başlıyor.

Bana başka, başkasına başka konuşarak nereye varmak istiyorsun..?

Cesur insan, her yerde aynı gerçeği söyler. Yüzü bir, sözü birdir. Sinsi insan ise saman altından su yürütür; kimse görmüyor sanır. Oysa akan su, bir gün mutlaka yatağını bulur.

Öttür borunu, öttür borazanını... Kavak ağacına çıkan balıktan söz et, yalandan hikâyeler anlat. Sanma ki bu devran böyle gidecek.

Bir gün Toroslar'dan sert bir poyraz eser. Öyle bir üşütür ki insanı; elinde tutacak güç, ayağında yürüyecek derman bırakmaz. İşte o gün insan tek başına kalır.

Teksin, Tek kalacaksın..!

Bana başka, ötekine başka konuşmanın hesabı vardır. Gerçekler bazen 24 volt elektrik gibi çarpar insanı. Ne kadar kaçarsan kaç, gerçeklerden kurtulamazsın.

Sanma ki tekerlek hep tümsekte kalır.

Temiz el bizim, temiz yüz bizim, edep bizim.

Edepsizlik senin..!

Ben susuyorsam korktuğumdan değil. Ben geri duruyorsam güçsüz olduğumdan değil. Çünkü insanın eline fırsat geçtiğinde karşısındakine ne yaptığı, aslında kendi karakterinin aynasıdır.

Affetmek Rabbimin marifetidir.

Belki Rabbim affeder.

Ama ben affedersem, bazı şeyleri hiç yaşanmamış sayarsam, insanlığımın hakkını ziyan etmiş olurum.

Çünkü güven bir kez kırıldı mı, yapıştırıcısı bulunmaz.

Kırılan kalp belki susar ama unutmaz.

Unutma:

Hayatta herkes herkesi kandırabilir sanır.

Ama insan, eninde sonunda kendi yaptığının karşısında yalnız kalır.

İşte o zaman borazan da susar, yalan da.

Geriye sadece gerçek kalır.