Yeni Parti'yi saray yargısının muhalefeti parçalamak ve etkisizleştirmek için verdiği butlan kararını içine sindiremeyen, bunu kabullenmek yerine direnmeyi tercih eden halk insiyatifi kurdu, kurdurdu. Bu kararı kabullenmek ve teslim olmak memleketin yaşadığı ahlaki krizi onulmaz bir noktaya taşıyacaktı. Bunun adı doğrudan teslimiyet olacaktı çünkü.

Onca yıllık iktidarına rağmen siyasal iktidar hegemonyasını kuramamış, tesis edememiş, kalıcılaştıramamıştı. İktidarı hala kırılgandı. Hegemonyanın asıl tesis edildiği kültürel alanda ise bunu sağlayabilecek araçlardan tümüyle yoksundu. Elinin altındaki kültürel sermaye böyle bir üstünlük ve otorite kurabilmek için yeterli değildi.

En azından toplumun yarısı bu dayatmaya rıza göstermiyordu. Rızaya dayalı kalıcı bir hegemonya tesis edemeyen siyasal iktidar kontrol ettiği devlet aygıtlarına güvenerek bu defa baskı ve zoru yoğunlaştırıyordu. Kuşkusuz baskı ve zorda rıza üretirdi, ancak üretilen rıza kalıcılaşamaz ve kırılgan olmaya devam ederdi.

Gramsci'nin sözlüğündeki kavramlarla ilerleyecek olursak siyasal iktidarın manevra savaşları karşısında toplumsal muhalefet mevzi savaşlarına çekilmişti. Siperde kalarak kendini koruyor, saldırıları geçiştiriyor, üzerine boca edilen bombalara aldırmayarak mevziileri terk etmiyor ve gününü saatini bekliyordu. O gün ve saat diğer tüm direnme araçları şimdilik iktidar tarafından elinden alınmış toplumsal muhalefet için sandıktı.

Yeni Parti bu mevzi savaşlarının en önündeki siperlerde kuruldu. Siperlerde de kalsa, hergün üzerine bombalar yağmaya devam etse de halk insiyatifi ile kurulan bu parti teslimiyeti kabullenmeyenlere dayanak, bir tutamak oldu. Halk kurdurduğu partisine sahip çıktı. Hazine yardımı almadan, arkasında güçlü sermaye desteği olmadan kurulan partiyi halk dişi ile tırnağı ile var etti. Çok kısa sürede ülke çapında örgütlenmesi tamamlandı. İmkansızlıklar imece ile aşıldı.

Boş tutulan binaların her gün bir eksiği tamamlandı. Emekliler harçlıklarını getirdi. Asgari ücretliler yemeğinden kıstı. Durumu daha iyi olanlar olmayanların aidatını ödedi. Parti halkın gücü ile halkın fedakarlığı ile kuruldu. İktidar tarafından teslim alınmayı içlerine sindiremeyen her çevreden demokrat, partinin harcına kum taşıdı. Partinin yüzbinlerce üyesininin üçte birini o güne kadar hiçbir partiye üye olmayanlar oluşturdu. Partinin genel merkezi, il ve ilçe binaları böylesi bir toplumsal dayanışma ve bilinçle kuruldu.

Bir tür sivil kuvayi milliye bilinci ayağa kalkmıştı sanki. Bu hiçbir iradenin, hiçbir kuvvetin harekete geçiremeyeceği bir kendiliğindenci seferberliğe dayanıyordu. Siyasal iktidardan kurtulmak isteyen, siyasal iktidarın kendi ebedi iktidarını kurma niyetlerine itiraz eden herkes partiye dört elle sarıldı, yanyana geldi.

Parti şimdi zorlu bir dönemece giriyor. İçine girilen ilçe ve il seçimleri doğal olarak bir süredir partinin enerjisini dışarıya değil içeriye çevirmesine neden oldu. Her yerde çok adaylı seçimler olacak. Üstelik ilçe ve il başkanlarını partinin kayıtlı üyeleri seçecek. Böyle bir örneğe ilk defa rastlanacak. Bu partinin üyesine verdiği değeri, siyasete bakışını gösteriyor. Partide siyaset artık üyeden bağımsız ve üyeyi nesneleştiren bir yerden yapılmayacak. Adaylar yarışa girerken çalışma proğramlarını, etik taaahütlerini ve siyaseti kayırmacılıktan uzak yapacaklarına dair yazılı beyan vermek zorunda.

Kuşkusuz siyasi partiler yasasının dayattığı ve siyasal kültüründe kolayca adapte olduğu oligarşik siyaset modelini yıkmak kolay olmayacak. Yeniye alışmak, yeniyi bir siyasal kültür haline getirmek ve eskisinden kopmak zaman isteyecek. Ancak siyasal iktidarın nihai hedefi olan faşizmi kurumsallaştırma sürecini önlemek ve içinden geçtiğimiz süreç olarak faşizmi yenmenin alet ve edavatı olarak Yeni Parti kadrini bilmemiz gereken istisnai araçlardan biri. Umarız ve dilerizki her bir arkadaşımız bu sorumlulukla davranır.